Ένα από τα προβλήματα που απασχολούν σε μεγάλο βαθμό τους καλλιεργητές οπωροφόρων δένδρων είναι η αντιμετώπιση των «φυσιολογικών ασθενειών ή ανωμαλιών». Οι ανωμαλίες αυτές οφείλονται είτε στη  διαταραχή πρόσληψης ανόργανων στοιχείων  λόγω  εδαφικών συνθηκών, είτε στη εφαρμογή μη ορθολογικής λίπανσης κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου.  Άμεσο αποτέλεσμα των ανωτέρων παραγόντων  είναι η  εμφάνιση ανωμαλιών, εξωτερικά ή εσωτερικά στους καρπούς ή ανωμαλιών στη γεύση, ακολουθούμενες από παρεκκλίσεις  από την κανονική πορεία γήρανσης και ωρίμανσης.

Σύμφωνα με στοιχεία της διεθνούς βιβλιογραφίας, η δυσκολία στην αντιμετώπιση των φυσιολογικών διαταραχών έγκειται  στο γεγονός ότι πολλά από τα  χαρακτηριστικά συμπτώματα των καρπών  συγχέονται με αντίστοιχα  παθολογικών αίτιων. Επιπροσθέτως, πολλοί ερευνητές που ασχολήθηκαν με τη θρέψη των φυτών επισημαίνουν πως ένα εξίσου σημαντικό  πρόβλημα του τομέα αυτού, είναι η απουσία  κοινής διεθνούς ορολογίας. Δηλαδή, οι ίδιες ανωμαλίες εμφανίζονται πολλές  φορές με δύο ή τρεις ονομασίες ανάλογα με την χώρα στην οποία περιγράφηκαν για πρώτη φορά ή την ποικιλία στην οποία προσδιορίστηκαν, ενώ μια ονομασία μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται  για δυο διαφορετικές ανωμαλίες που έχουν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους.

Οι κυριότερες από τις «φυσιολογικές ασθένειες» παρουσιάζονται συγκεντρωτικά  στον παρακάτω πίνακα,  οι οποίος βασίζεται σε  πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα.

Α. Κηλιδώσεις Πικρές κηλιδώσεις
Περιφερειακή κηλίδωση
Ξηρή κηλίδωση
Επιφανειακή κηλίδωση στα κεράσια
Φελλώδης κηλίδωση στα βερίκοκα
Φελλώδης καρδιά
Β.Υποβαθμίσεις–αποσυνθέσεις σάρκας Υαλώδης υποβάθμιση

των καρπών

 

 

agronomist.gr